انواع کم شنوایی و علل آن
کمشنوایی (Hearing Loss) متعاقب آسیب شنوایی به گوش بروز می کند.
تعداد زیادی از افرادی که دچار کاهش شنوایی می شوند تصور می کنند که این مشکل غیر قابل بهبود است و بالعکس بعضی از افراد نیز فکر می کنند که این مشکل در هر صورت قابل درمان است و یا با استفاده از سمعک شنوایی آنها قابل برگشت است به همین منظور ما در این متن به طور خلاصه به بررسی انواع کم شنوایی ،علل به ایجاد آن ، راههای درمان ، علائم مبتلا شدن به کم شنوایی و … میپردازیم .
انواع کمشنوایی :
کمشنوایی انتقالی
کمشنوایی حسی عصبی
کمشنوایی آمیخته
کمشنوایی مرکزی
کمشنوایی انتقالی : Conductive Hearing Loss
کمشنوایی انتقالی زمانی رخ میدهد که مشکل در بخشی از گوش خارجی یا میانی وجود داشته باشد. این دسته از کمشنوایان احساس پری یا انسداد در گوشهای خود دارند و اغلب به آرامی صحبت میکنند زیرا صدای خودشان را بلند میشنوند. افراد مبتلا به کمشنوایی انتقالی باید توسط پزشک متخصص و ادیولوژیست معاینه و ارزیابی شوند تا تحت درمان قرار گیرند.
برخی از علل رایج کمشنوایی انتقالی :
عفونت مجرای گوش و یا عفونت گوش میانی
تجمع سرومن یا جرم در مجرای گوش
تجمع مایع در گوش میانی
پارگی یا اسکار روی پرده گوش
بیماریهای گوش میانی مثل اتواسکلروز و …
کمشنوایی حسی عصبی : Sensory Neural Hearing Loss
زمانی که مشکل در گوش داخلی یا عصب شنوایی باشد کمشنوایی حسی عصبی رخ میدهد که در نتیجه آن، سیگنال صوتی به درستی به مغز منتقل نمیشود. بیماران در این نوع کمشنوایی از عدم وضوح گفتار شکایت دارند.
در اغلب موارد این نوع کمشنوایی دوطرفه است. افراد مبتلا به کمشنوایی حسی عصبی برای بهبود وضعیت شنوایی و درک گفتار لازم است از سمعک استفاده کنند.
برخی از علل رایج کمشنوایی حسی عصبی :
پیری
قرارگیری در معرض سر و صدای بیش از حد
وراثت
داروهای اتوتوکسیک ( داروهای سمی برای گوش)
عفونتهای ویروسی (مانند اریون و سرخک)
مننژیت
دیابت
ضربههای شدید به گوش
تب بالا
بیماری منییر
کمشنوایی آمیخته: Mix Hearing Loss
وجود همزمان کمشنوایی انتقالی و حسی عصبی، کمشنوایی آمیخته را بهوجود میآورد. در اغلب موارد این افراد پس از درمان جزء انتقالی لازم است از سعک بهره گیرند.
اختلال پردازش مرکزی شنوایی:
عبارت از نقص در پردازش ادراکی محرکات شنوایی و فعالیت نوروبیولوژیکی زمینه در آن پردازشها است. کم شنوایی مرکزی احتمالاً ناشی از بازنمایی عصبی ناهنجار اصوات گفتاری و غیرگفتاری در دستگاه عصبی مرکزی شنوایی است و امکان بروز آن در کودکان و بزرگسالان با شنوایی هنجار وجود دارد. همچنین می تواند همراه با و یا ناشی از کم شنوایی محیطی نیز باشد.